Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Σαν σήμερα, ο ξαφνικός θάνατος του Αλεξάνδρου Παπαναστασίου






Σαν σήμερα το 1876 γεννήθηκε ο Αρκάς πολιτικός Αλέξανδρος Παπαναστασίου

        

      Ο πατέρας της δημοκρατίας, ο καινοτόμος μεταρρυθμιστής, μια εντυπωσιακά πολυσύνθετη πολιτική φυσιογνωμία έφυγε από τη ζωή στις 17 Νοεμβρίου 1936.  Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός (1924 και 1932) και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της νεώτερης Ελλάδας. 

                                                    

                                       Τα πρώτα χρόνια

 

       Γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1876 με καταγωγή από το Λεβίδι της Αρκαδίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου ανακηρύχθηκε διδάκτωρ το 1899. Συνέχισε τις σπουδές του στα ονομαστά πανεπιστήμια  της Χαϊδελβέργης,  του Βερολίνου (Χούμπολντ), του Λονδίνου και των Παρισίων (1901-1907), στην κοινωνιολογία, στη φιλοσοφία και τα οικονομικά.  Κατά το διάστημα της παραμονής του στη Γερμανία επηρεάστηκε από τη συνεταιριστική πρακτική που κυριαρχούσε και ήρθε σε επαφή με τις ιδέες του δημοκρατικού σοσιαλισμού και με τα κοινωνικά κινήματα της εποχής.

 

                         Αρχίζει η πολιτική σταδιοδρομία 

 

       Το 1907 ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου επέστρεψε στην Αθήνα και άρχισε να πολιτεύεται, αναπτύσσοντας πολύ προοδευτικές ιδέες για την εποχή του. Το 1908 ίδρυσε την Κοινωνιολογική Εταιρεία, μαζί με ιδεολογικούς και πολιτικούς του φίλους από το Βερολίνο, όπως τον Κ. Τριανταφυλλόπουλο, τον Αλ. Δελμούζο, τον Π. Αραβαντινό κ.ά., με στόχο  τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Η εταιρεία εξέδιδε και το επιστημονικό περιοδικό "Επιθεώρησις των Κοινωνικών και Νομικών Επιστημών", που είχε σημαντική απήχηση στον πνευματικό και πολιτικό κόσμο της χώρας. Μεταξύ των συνδρομητών του και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τα άρθρα του νέου τότε επιστήμονα και πολιτικού.

Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας, έλαβε μέρος στον α΄Βαλκανικό Πόλεμο, ως εθελοντής και του απονεμήθηκαν μετάλλια ανδρείας. Στη Βουλή, ανέπτυξε  σημαντική δράση, όπου μετ' επιμονής υποστήριξε:

- Την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών της Θεσσαλίας και την απόδοσή τους στους ακτήμονες και τους μικροκαλλιεργητές

- Την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας

     Υποστήριξε το κίνημα στο Γουδί και συμμετείχε σε όλες τις κυβερνήσεις Βενιζέλου μέχρι το 1920, σε σημαντικά πόστα: Κυβερνητικός αντιπρόσωπος στα Ιόνια Νησιά,  Υπουργός Συγκοινωνίας και Υπουργός Περιθάλψεως και Εσωτερικών. Κατά την παραμονή του στους κυβερνητικούς θώκους:

- Έβαλε τις βάσεις για την αναδιοργάνωση των μέσων μαζικής μεταφοράς,  ταχυδρομείων και τηλεφώνων

-  Εκπόνησε θεμελιώδη νομοθετήματα για τον οικοδομικό κανονισμό των πόλεων και το εθνικό κτηματολόγιο και συγκρότησε επιτροπή μελέτης του ρυθμιστικού σχεδίου της Αθήνας, με επικεφαλής τους αρχιτέκτονες Εμπράρ και Καλλιγά

- Την ίδια περίοδο σχεδιάστηκε η μεγάλη παραλιακή αρτηρία Αθηνών-Σουνίου (που υλοποιήθηκε ...μισόν αιώνα αργότερα)

- Θεωρείται ο αναμορφωτής της Θεσσαλονίκης, αφού μετά τη μεγάλη πυρκαϊά του 1917, συνέστησε τη Διεθνή Επιτροπή Ανοικοδομήσεως Θεσσαλονίκης, η οποία συνέταξε το νέο πολεοδομικό κανονισμό της πόλης. 

- Αναδιοργάνωσε το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το οποίο έγινε αυτοτελές πανεπιστημιακό ίδρυμα και ίδρυσε τρεις νέες σχολές, Αρχιτεκτόνων, Χημικών και Τοπογράφων Μηχανικών. «Παπανάσταση» ονόμασαν οι τότε καθηγητές του ΕΜΠ τις μεταρρυθμίσεις του Αλεξάνδρου Παπαναστασίου.

 

 

 


Αποτέλεσμα εικόνας για πορτρετο Αλεξανδρος Παπαναστασίου
Πορτραίτο του Παπαναστασίου από τον κορυφαίο ζωγράφο Κων. Παρθένη. Κοσμεί το πρυτανικό γραφείο τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατόπιν δωρεάς της αδελφής τού Παπαναστασίου, Αριστοβούλης Λοπρέστη. Κάτω αριστερά, ο ζωγράφος προσέθεσε το γνωστό απόσπασμα του Δημοκρατικού Μανιφέστου 





Το Δημοκρατικό Μανιφέστο. "Η Ελλάς δεν είναι βασιλικόν τιμάριον"

 

      Μεσούσης της αποτυχημένης Μικρασιατικής Εκστρατείας των μεταβενιζελικών φιλοβασιλικών κυβερνήσεων, ο Παπαναστασίου έγινε δεινός επικριτής της βασιλείας.

 


Ο Παπαναστασίου και το Δημοκρατικό Μανιφέστο

Τον Φεβρουάριο του 1922, μαζί με άλλους ομοϊδεάτες του, υπέγραψε το Δημοκρατικό Μανιφέστο, με το οποίο καλούσε τον βασιλιά Κωνσταντίνο να παραιτηθεί, χάριν των συμφερόντων του έθνους. Έμεινε στην ιστορία το απόσπασμα από το Μανιφέστο:

"Η Ελλάς είναι δημιούργημα του πνεύματος, των μόχθων και των αγώνων των τέκνων της. Δεν είναι βασιλικόν τιμάριον και δεν μπορεί ποτέ να γίνει ανεκτόν να θυσιασθεί και το ελάχιστον τμήμα της, χάριν προσωπικών βασιλικών συμφερόντων".

Τότε συνελήφθη και καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση για εξύβριση του βασιλιά και εσχάτη προδοσία. Κλείστηκε στις φυλακές της Αίγινας και απελευθερώθηκε μετά τρίμηνο από την Επαναστατική Επιτροπή του Νικόλαου Πλαστήρα, ο οποίος ανέλαβε τις τύχες της Ελλάδας αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. 

 

 

                                             Η Α΄Ελληνική Δημοκρατία

 

Σχετική εικόνα
Σε επίσημη τελετή, ως Πρωθυπουργός της αβασίλευτης δημοκρατίας, για την οποία τόσο αγωνίστηκε

 

Κατέβηκε στις εκλογές του 1923, ως επικεφαλής του κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης, με σημαία, την αβασίλευτη δημοκρατία και προοδευτικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας στις 12 Μαρτίου 1924 και ανήμερα της εθνικής επετείου (25 Μαρτίου 1924) κήρυξε με ψήφισμα της Βουλής έκπτωτη τη δυναστεία των Γκλίξμπουργκ και εγκαθίδρυσε τη δημοκρατία, που επικυρώθηκε με το δημοψήφισμα της 13ης Απριλίου 1924.

 

 

 

 

Πρωτοσέλιδο της εφημερίδος «Δημοκρατία», 25 Μαρτίου 1924, με σχέδιο του Κ. Παρθένη




Υπήρξε σύντομη η πρώτη παραμονή του στην πρωθυπουργία (4 μήνες), όμως συνέχισε τους πολιτικούς αγώνες, εξελέγη πάλι βουλευτής, χρημάτισε Υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Ζαΐμη, το 1926, Πρωθυπουγός πάλι το 1932 για διάστημα 10 ημερών, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας στην Κυβέρνηση Βενιζέλου το 1932 και αριστίνδην γερουσιαστής.

 

Σε τιμητικό γραμματόσημο, για τα 50 χρόνια του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

 

Κατά το διάστημα 1924 - 1933:

 

- Ίδρυσε το πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

 

- Έλαβε μέτρα για την αποκατάσταση των ακτημόνων και των προσφύγων και την οργάνωση των αγροτών σε συνεταιρισμούς.

 

- Το πιο σημαντικό έργο του υπήρξε η ίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, παρά την αντίδραση του τότε πολιτικού κόσμου και της Εθνικής Τράπεζας

 

 

 Πρωτοποριακές αρχές και απόψεις για το δημόσιο βίο

 

      Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου υπήρξε πολύ μπροστά από την εποχή του και αρκετά από όσα απαιτούσε να θεσμοθετηθούν, ακόμα και σήμερα, δεν έχουν κατακτηθεί...

Αγωνίστηκε, σθεναρά, για: 

 

- Το χωρισμό Εκκλησίας και Πολιτείας

 

- Το υποχρεωτικό του πολιτικού γάμου

 

- Την καθιέρωση της γυναικείας ψήφου και την προστασία της μητρότητας και των εξωγάμων τέκνων 


- Την απαγόρευση της εργασίας ανηλίκων κάτω των 14 ετών, την καθιέρωση της Κυριακής αργίας και την αναμόρφωση της εργατικής νομοθεσίας σχετικά με τα εργοστασιακά ατυχήματα

 

 

                    Οι σχέσεις με τον Ελευθέριο Βενιζέλο

 

                  





http://archives.elia.org.gr:8080/LSelia/images_View/6K10.063.JPG



       Οι δύο άνδρες συνεργάστηκαν στενά και υπήρχε μεταξύ τους σεβασμός και αλληλοεκτίμηση, όμως δεν έλλειψαν οι σκληρές αντιπαραθέσεις στα πολιτικά θέματα, καθότι ο Παπαναστασίου βρισκόταν, ιδεολογικά, αριστερά των Φιλελευθέρων. Μια τέτοια αντιπαράθεση μάλιστα, υπήρξε τόσο έντονη μέσα στη Βουλή το 1932, που ο Βενιζέλος υπέστη καρδιακό επεισόδιο... 

 

       Παλινόρθωση, μεταξική δικτατορία και το τέλος ...

 

        Μετά το κίνημα του 1935, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου υπέστη μύριες όσες διώξεις. Είδε τη δημοκρατία για την οποία τόσο μόχθησε, να γκρεμίζεται στα τέλη του 1935 με την παλινόρθωση της Μοναρχίας, πένθησε το θάνατο του Ελευθέριου Βενιζέλου στις 13 Μαρτίου του 1936, έζησε να υποστεί την εγκαθίδρυση της μεταξικής δικτατορίας στις 4 Αυγούστου και πέθανε ξαφνικά από ανακοπή στα εξήντα του χρόνια, στις 17 Νοεμβρίου 1936, στην Εκάλη, ενώ είχε τεθεί από τον Μεταξά σε κατ' οίκον περιορισμό. 

Κηδεύτηκε μεν δημοσία δαπάνη ως πρώην Πρωθυπουργός, αλλά η 4η Αυγούστου απαγόρευσε τη δημοσίευση κάθε πληροφορίας σχετικά με την κηδεία, όπως και άρθρων και νεκρολογιών. Παρ΄όλα αυτά,  συνόδευσαν τη σορό του χιλιάδες πολίτες, αποτελώντα με τον τρόπο αυτό, μια τεράστια, σιωπηρή αντιδικτατορική διαδήλωση.

 

      Σήμερα, στο χώρο που υπήρχε το πατρικό του σπίτι, στο Λεβίδι Αρκαδίας, υπάρχει προς τιμήν της μνήμης του, Μουσείο με τα προσωπικά του αντικείμενα και αρχεία. Σχετική εικόναΣτη Θεσσαλονίκη, κεντρική οδός φέρει το όνομά του κ........................                              Στη Θεσσαλονίκη, κεντρική οδός φέρει το όνομά του και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τον τιμά ως ιδρυτή του με τον ανδριάντα του στο κέντρο της Πανεπιστημιούπολης.

Την κατοικία του στην Εκάλη, την οποία είχε αποκτήσει με τραπεζικό δάνειο δύο μόλις χρόνια πριν το θάνατό του, την κληροδότησε στο Δήμο Λεβιδίου. 

 

 

Πηγές:

Αλέξανδρος Παπαναστασίου, έκδοση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα 2008   

mouseiopapanastasiou.gr

historyreport.gr

arcadia.ceid.upatras.gr

  

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Η "Αριστερά" της ...ελεημοσύνης

 

 

 

       Κοινωνικό μέρισμα το λένε τώρα και δεν είναι άλλο από μια ελεημοσύνη αισχίστου είδους, μέσω αναδιανομής της φτώχειας. Ακριβώς σαν αυτές τις ελεημοσύνες, που συνηθίζουν πολλοί, Πάσχα και Χριστούγεννα, προκειμένου  να σώσουν τις ψυχές τους. Μέχρι και διάγγελμα σκαρφίστηκε ο Πρωθυπουργός, για να αναγγείλει το χαρμόσυνο γεγονός εκτάκτου βοηθήματος 250 - 9οο ευρώ, ανάλογα με το επίπεδο φτώχειας των Ελλήνων πολιτών.  

Δηλαδή, αφού φτωχοποιήθηκαν ακόμα και τα μεσαία στρώματα και αφού έχει συμφωνηθεί και αναγγελθεί περαιτέρω οικονομική αφαίμαξη για το το 2018 και 2019, πετάνε πού και πού κανένα κόκκαλο για να ξεγελαστούν οι πολίτες και τελικά, μάλλον το καταφέρνουνε!

Έτσι δε και αρχίσουν τα συσσίτια στα σχολεία, ο Έλληνας της εποχής των μνημονίων θα νοιώσει ακόμα καλύτερα, αφού θα σιτίζουν τα παιδιά του και μάλιστα με τη γνωστή "ποιότητα" της μαζικής δωρεάν σίτισης. Και φυσικά, ούτε που θα σκεφτεί το διαχωρισμό των παιδιών σε φτωχά και μη, προς δόξαν των κανόνων της παιδαγωγικής... 

Και φυσικά, ο Έλληνας της εποχής των μνημνίων ούτε που θα  σκεφτεί, πως θεμελιώδης αξία του κράτους δικαίου είναι και το δικαίωμα στο αξιοπρεπές εισόδημα και πως το δικαίωμα αυτό δεν πρέπει να φαλκιδεύεται με ελεημοσύνες του τύπου κοινωνικά παντοπωλεία και κοινωνικό μέρισμα!

 

 

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Το ημερολόγιο του Ιω. Μεταξά, αποκαλυπτικό για τον δικτάτορα



 


Σχετική εικόνα

       





      Αγιοποιήθηκε  για δεκαετίες ολόκληρες, με αποτέλεσμα να παρασιωπώνται, συστηματικά και έντεχνα, ο βίος και η πολιτεία του από το το τέλος του 19ου αιώνα μέχρι το 1941 που πέθανε ενώ οι Γερμανοί κατακτητές έμπαιναν στην Αθήνα.

Τα πεπραγμένα του, κάτω από το πέπλο της προσωπικής του ιδεολογίας, που δεν ήταν άλλη από την επιβολή του ολοκληρωτισμού, τη φασιστική διαπαιδαγώγηση και την πλήρη απέχθεια για τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία, ("να πίω αίμα κοινοβουλευτικόν"1, γράφει!), καταγγέλλονται καί από τους πολιτικούς του αντιπάλους καί από πολιτικούς που συνεργάστηκαν μαζί του, αλλά κυρίως ΟΜΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ, ΑΠΕΡΙΦΡΑΣΤΑ, ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

    

                                                Το ημερολόγιο

        Αποτελείται από 4 τόμους, σε σύνολο 2.000 σελίδων περίπου. Γράφει για τα δημόσια πράγματα, αλλά και για όλα τα προσωπικά και οικογενειακά του θέματα. Δεν παραλείπει και ...μακρόσυρτες φιλοσοφικού τύπου αναλύσεις και κείμενα πολιτικών μανιφέστων. Εντυπωσιάζει η αναφορά σε εσώψυχες και μύχιες σκέψεις του και γίνεται φανερό, πως το ημερολόγιο, για τον Μεταξά, είναι ένα καταφύγιο που ο ψυχισμός του έχει απόλυτη ανάγκη. Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί πολύτιμη πηγή για την ιστορική περίοδο που αναφέρεται και βεβαίως για την ανάλυση της προσωπικότητάς του.

 

                                             Ολοκληρωτική ιδεολογία

Όλο του το γραπτό διαπνέεται από λατρεία για την γερμανική φυλή, εκφράζεται δε συγχρόνως κατά των Εβραίων2.

 

    

https://narcohypnosis.files.wordpress.com/2013/03/reich-metaxas.jpg
Ο Μεταξάς με τον Γκαίμπελς στην Αθήνα, το 1939

 

 

Παράλληλα, διακηρύσσει συνεχώς την απόλυτη αφοσίωση και υποταγή στον Βασιλιά, σε σημείο, να δηλώνει ξεκάθαρα, ότι αδιαφορεί για την πατρίδα: "...Μου είναι αδιάφορον αν  αι πράξεις του προξενούν καλόν ή κακόν εις το Έθνος. Τον ακολουθώ τυφλώς σε ό, τι θέλει"3

Ο Μεταξάς, όσο και αν προσπάθησε, ποτέ δεν τιμήθηκε με την ψήφο του ελληνικού λαού. Το κόμμα του λάμβανε, κάθε φορά, πολύ μικρό ποσοστό, παραμένοντας στο περιθώριο. Γι αυτό, προσπαθούσε να επιβληθεί, βασιζόμενος  πάντα στο στρατό και στις συνομωτικές οργανώσεις, κινούμενος στο παρασκήνιο, προετοιμάζοντας κινήματα και χειραγωγώντας πολιτικές αποφάσεις. Μάλιστα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, τον είχε υποπτευθεί για την εναντίον του απόπειρα δολοφονίας, το 1933.

                                             Ψυχοπαθολογίες....       

      Αυτό που προκαλεί κατάπληξη στο ημερολόγιο, είναι ο ψυχισμός του και σίγουρα θα άξιζε να αποφανθούν οι ειδικοί περί αυτού.  Ατέλειωτες είναι οι εξάρσεις μεγαλωσύνης και οι φανταστικές ιδέες περί του εαυτού του. 

Π.χ., το 1912: "Έγινα, ως βλέπεις, μεγάλος άνθρωπος....Είμαι τρανός" ...Αν έλειπε και αυτό το μεθοδικόν και λεπτομερές πνεύμα το ιδικόν μου, τί θα εγίνετο η Ελλάς; Ή το 1927: "Έσωσα την Ελλάδα!"4 κλπ. κλπ. 

Περιγράφει ακόμα την ...καπελλιέρα του, που χωράει το ..λοφίο του και αναφέρει, ότι χρειάζεται, μεταξύ άλλων ...γόβες λουστρίνια!!5

Είναι γνωστό, πόση θυμηδία προκαλούν μέχρι σήμερα, οι συχνές αναφορές του στο ημερολόγιο, για κάποιες ..."προσωπικές" του συνήθειες. 

Αναρίθμητες φορές , ομολογεί ο ίδιος, πως βασανίζεται, σε όλες τις φάσεις της ζωής του, από συνεχείς μεταπτώσεις, καταθλίψεις και εξάρσεις και μάλιστα λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για να τα καταπολεμήσει. 

Διακατέχεται συχνά από απίστευτα συμπλέγματα κατωτερότητας. Γράφει το 1934: "Περνώ αφανής"... Και το 1940, μεσούντος του ελληνοϊταλικού πολέμου, σε μια συναντηση με τους Άγγλους: "Με προσέχουν πολύ ολίγον. Δεν ξέρω αγγλικά. Είμαι και κοντός".6

Δεν κρύβει, πως στο Επιτελείο τον αποκαλούσαν ανισόρροπο και επίσης αναφέρεται διεξοδικά στον αδελφό του, που πέθανε στο ψυχιατρείο και στη αδελφή του, που έπασχε από ψυχολογικά προβλήματα. Να σημειωθεί, ότι ο Γεώργιος Βλάχος της Καθημερινής, τον θεωρούσε παράφρονα...7                                   

                                       

 

                                  

                           Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου Αυγούστουμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ

Οι πρωτεργάτες της δικτατορίας, Μεταξάς και Γεώργιος Β΄

 

 

     Ο Μεταξάς στο ημερολόγιό του, σχετικά με τη δικτατορία που εγκαθίδρυσε με τον Γεώργιο Β΄, αναφέρεται κυρίως στις περιοδείες και ομιλίες του, στις συνεργασίες του με τον διαβόητο Υπουργό Ασφαλείας Μανιαδάκη και στη διαπαιδαγώγηση της νεολαίας μέσα από τις τάξεις της ΕΟΝ. Δηλώνει πως τον ενδιαφέρει η τάξη και η ασφάλεια του καθεστώτος, πάση θυσία. 

Όμως αποσιωπά:

-  Τις χιλιάδες εκτοπίσεις, και διώξεις  (αναμεσά τους, αυτές των πρώην Πρωθυπουργών, Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, που πέθανε άρρωστος στην εξορία,  Αλεξάνδρου Παπαναστασίου, που τέθηκε σε κατ΄οίκον περιορισμό και πέθανε λίγο μετά και του Γεωργίου Καφαντάρη, που έμεινε στην εξορία καθ΄ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας). 

Σχετική εικόνα

 

- Τη σωρεία φυλακίσεων πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος και τα μεσαιωνικά βασανιστήρια. Ο υπουργός και έμπιστος του Μεταξά, Κ. Μανιαδάκης, έμεινε στην ιστορία για το μαρτύριο του πάγου και του ρετσινόλαδου...

- Το κάψιμο, τη λογοκρισία και απαγόρευση βιβλίων (αναμεσά τους, έργων του Σοφοκλή, του Θουκυδίδη, του Παπαδιαμάντη, του Μολιέρου κ. ά.!!!).

- Τη φασιστική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας κατά τα χιτλερικά πρότυπα

- Τα μεγάλα βάρη που επωμίστηκε ο ελληνικός λαός για την πολεμική προετοιμασία με σκληρή επιβολή φόρων και με δημεύσεις καταθέσεων! 

Και φυσικά ούτε λέξη για το μεγάλο σκάνδαλο των εράνων υπέρ της Αεροπορίας, τα χρήματα των οποίων, κατέληξαν στις τσέπες ημετέρων. Εξ ου και η έκφραση, "έγινε της Αεροπορίας"! 

                          

 

 

                           Το έπος του '40 και ένας ....έντρομος δικτάτωρ

 

     Μπορεί να ηρωοποιήθηκε απο τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις για το ΟΧΙ στους Ιταλούς, όμως ο Μεταξάς, αν και θαυμαστής των φασιστικών καθεστώτων και λάτρης της γερμανικής φυλής, καμμία άλλη επιλογή δεν είχε, εξαιτίας της απόλυτης υποταγής στον αγγλόφιλο Βασιλιά Γεώργιο Β΄, ελέω του οποίου βρισκόταν στην εξουσία. Άλλωστε, στις 30 Οκτωβρίου, παραδέχεται στους δημοσιογράφους, πως δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, διότι "οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος".8

Στο ημερολόγιό του, εκφράζει τον εντυπωσιασμό του, αλλά και την ανησυχία του για τον ενθουσιασμό του ελληνικού λαού, σχετικά με τον επερχόμενο πόλεμο:

 "Φανατισμός του λαού αφάνταστος.... Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος κοινή γνώμη...Λαός να μην παρασύρεται από ψευδείς επιτυχίας"9.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για φανταροι για το μετωπο το 40 

 

Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, ο δικτάτορας εκφράζει μεν στο ημερολόγιο του το θαυμασμό του για τη γενναιότητα του λαού ("ηρωϊκός λαός"), αλλά συγχρόνως έχουμε έναν αμήχανο και έντρομο Πρωθυπουργό, που έχει ακόμη και ψυχωτικά επεισόδια και από τη μια ...σταυροκοπιέται και προσεύχεται για να σωθεί το Έθνος και από την άλλη, ανησυχεί για το δικό του μέλλον:

"Ο Θεός μας βοηθεί. Γεννηθήτω το θέλημά του ...Η μεγάλη μάχη αύριον!! - Θεέ μου, βοήθησέ μας ... Συνεχείς νίκαι... Ανησυχίαι διά το μέλλον μου; Είναι σωστό αυτό; Εκ μέρους μου; ...Με τη βοήθεια του Θεού και της Παναγίας... Εβοήθησε και πάλι, όπως πάντα ο Θεός....Φαντασίες νοσηρές, ονειροπολήματα νοσηρά. Τα δαιμόνια! Τα δαιμόνια! ...Βράδυ - ιδέες φανταστικές διωγμού εναντίον μου και εκδικήσεως του Θεού. Και όλα διελύθησαν. Τρεις φορές το Πάτερ ημών...10

Και όταν οι Γερμανοί είναι προ των πυλών:

 Βαρειά μελαγχολία ...Στα χέρια του Θεού! Στη θέλησί του! ...Απετάθην στον Θεό. Με δέησι ...με προσευχή ...Καταφυγή μου Θεός! Όλα χάνονται...Βαρειά μελαγχολία....Όλα χάνονται.11

 

 

Το ημερολόγιο του Μεταξά σταματά στις 17/1/41 και λίγες μέρες μετά (29/1), ανακοινώνεται ο θάνατός του. Όμως τα έργα και οι ημέρες του μεταξικού καθεστώτος συνεχίστηκαν: 

Μετά την είσοδο των Γερμανών στη χώρα, παρέδωσε στους κατακτητές, ως ομήρους, 1200 φυλακισμένους και εξόριστους πολιτικούς του αντιπάλους, με αποτέλεσμα 677 να εκτελεστούν...

 

 

 Σημειώσεις:

1. τόμος 1ος, σελ.500

2. τόμος 4ος, σελ. 399 και 448 

3. τόμος 1ος, σελ 527

4. τόμος 2ος, σελ. 151 και 218 και τόμος 3ος, σελ. 551

5. τόμος 2ος, σελ. 153

6. τόμος 4ος, σελ. 94 και 540

7. τόμος 3ος, σελ. 243

8. τόμος 4ος, σελ. 523  

9. τόμος 4ος, σελ. 516 και 520

10. τόμος 4ος, σελ. 532 - 547

11. τόμος 4ος, σελ. 550 - 560 

 

Πηγή: "Μεταξάς. Το προσωπικό του ημερολόγιο", Εκδόσεις Γκοβόστη

 

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Καταδικάστηκε ο Εισαγγελέας Ιω. Διώτης για τη λίστα Λαγκάρντ



      Σε δέκα χρόνια με αναστολή καταδίκασε ομόφωνα το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, γνωστό εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη, σχετικά με υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. 

Το δικαστήριο έκρινε, ότι δεν αξιοποίησε τα στοιχεία της λίστας των Ελλήνων καταθετών στην τράπεζα HSBC, προκειμένου να μην ελεγχθούν, τα 2.059 πρόσωπα της λίστας. Αντίθετη άποψη είχε ο Εισαγγελέας του Δικαστηρίου, ο οποίος στην αγόρευσή του ζήτησε να κηρυχθεί αθώος, λόγω έλλειψης δόλου.

     

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Θα κάνω ό,τι χρειαστείΥπενθυμίζεται, ότι δριμεία πολεμική κατά του εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη, ως επικεφαλής του ΣΔΟΕ, είχε ασκήσει στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, η τότε Πρόεδρος, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Είχε έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση μαζί του και είχε ζητήσει να παραπεμφθεί στη Δικαιοσύνη μαζί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο για σωρεία αδικημάτων σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ. 

 

 

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Σαν σήμερα, πριν 40 χρόνια, έσβησε η ντίβα του εικοστού αιώνα



      "Casta diva". Μια προσευχή που φτάνει ως τον ουρανό... Η άρια από τη "Νόρμα του Μπελλίνι έχει πλέον ταυτιστεί με τη φωνή της Μαρίας Κάλλας   

 

 

 

       Σαν σήμερα στις 16  Σεπτεμβρίου 1977 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, η Mαρία Κάλλας, η μεγαλύτερη σοπράνο του εικοστού αιώνα, που με τα μοναδικά φωνητικά αλλά και υποκριτικά της προσόντα, ανανέωσε την όπερα και πλέον αποτελεί σημείο αναφοράς για κάθε νέα λυρική καλλιτέχνιδα. Η φωνή της χαρακτηρίστηκε θεϊκή και οι ερμηνίες της συνώνυμο της τελειότητας.

 

Γεννήθηκε το 1923 στη Νέα Υόρκη, ως Μαρία Καλογεροπούλου,  εκεί πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής και μάλιστα στα έντεκα κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό παιδικών φωνών.

 



http://www.hellenicaworld.com/Greece/Person/Maria_Callas_Family.jpg
Δεύτερη από αριστερά η μικρή Μαρία Καλογεροπούλου, με το εκπληκτικό βλέμμα τής μελλοντικής πριμαντόνας!

 

 

Τη δεκαετία 1937-1947 βρέθηκε στην Αθήνα, όπου συνέχισε τις σπουδές τραγουδιού και είχε την τύχη να έχει μια σπουδαία δασκάλα, τη διάσημη  Ε λ β ί ρ α   ν τ ε   Ι ν τ ά λ γ κ ο, σημαντική τραγουδίστρια της όπερας στις αρχές του 20ού αιώνα. Της γνώρισε την υψηλή τεχνική των ρόλων του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου και της πρόσφερε αμέριστη βοήθεια αυτά τα δύσκολα χρόνια. Συχνά κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Κάλλας δήλωνε, ότι οφείλει πολλά στην Ελβίρα ντε Ιντάλγκο.

 

 

 

Εδώ με την Ελβίρα ντε Ιντάλγκο στο Ηρώδιο, όταν πια η Κάλλας ήταν διάσημη



Μεσουράνησε στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα παγκοσμίως και αποτέλεσε αντικείμενο λατρείας.

 

  Αποτέλεσμα εικόνας για maria kallas  


Kαθοριστική συμβολή στην εξέλιξή της, αυτή του επιχειρηματία Τζιοβάννι Μπαττίστα Μενεγκίνι, του άντρα που παντρεύτηκε. Ο Μενεγκίνι μεταβίβασε τις επιχειρήσεις του σε συγγενείς του και αφοσιώθηκε εξ' ολοκλήρου στην καρριέρα της Κάλλας. 

 

Ανάμεσα στους ακριβούς της φίλους και στενούς συνεργάτες ο Πιερ Πάολο Παζολίνι και ο Λουκίνο Βισκόντι...






 

 

 

 

Η συνάντησή της με τον Ωνάση υπήρξε καταστροφική για την προσωπική της ζωή, αλλά και για την καρριέρα της.

 

 

 

Θεωρείται, πως η εγκατάλειψή της, κατά τρόπο προσβλητικό, από τον Έλληνα εφοπλιστή, ήταν το τελικό χτύπημα, που την έκανε να απομονωθεί και συνετέλεσε κατά πολύ, να οδηγηθεί στο  θάνατο..

 







Maria Callas, la solitude à sa fenêtre
Στο διαμέρισμά της στο Παρίσι, τα τελευταία χρόνια της μοναξιάς...



Η μεγάλη ντίβα αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην Τέχνη, παραδόθηκε με πάθος στον έρωτα, όπως η αγαπημένη της ηρωίδα, η Νόρμα και είχε ένα μοιραίο τέλος...

     

 


     

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Πέθανε ο μεγάλος θεατρικός σκηνοθέτης Πίτερ Χολ


[Protagon]: Πέθανε ο θρυλικός θεατρικός σκηνοθέτης Πίτερ Χολ





        Ο σπουδαίος Βρετανός σκηνοθέτης, με σημαντική παρουσία και στην Επίδαυρο,  σερ Πίτερ Χολ (Sir Peter Hall), έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών.

Ίδρυσε το Royal Shakespeare Company, έναν από τους κορυφαίους θεατρικούς οργανισμούς στη Βρετανία. Το 1973 ανέλαβε το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας, διαδεχόμενος τον σερ Λόρενς Ολίβιε, ως το 1988 που αποχώρησε και ίδρυσε το  Peter Hall Company.

 

GettyImages-3416467
1973:  Πίτερ Χολ, Λώρενς Ολίβιε

 

Είχε ανεβάσει την πρεμιέρα της αγγλικής εκδοχής του «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ, αλλά και την παγκόσμια πρεμιέρα του «Γυρισμού» του Χάρολντ Πίντερ. «Ο Πίτερ Χολ στους ώμους του σήκωσε όλο το βρετανικό θέατρο όπως το γνωρίζουμε», δήλωσε για την μεγάλη απώλεια ο νυν διευθυντής του βρετανικού Εθνικού Θεάτρου Ρ. Νόρις. Η τελευταία του παραγωγή ήταν η «Δωδέκατη Νύχτα» του Σαίξπηρ, το 2011, για το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας. 

Επίσης, είχε σκηνοθετήσει όπερες για το φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ και αρκετές ταινίες στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη. 

Άφησε ένα τεράστιο έργο στη θεατρική σκηνοθεσία σε ένα απαιτητικό ρεπερτόριο.

 

                                     Ο Πίτερ Χολ και η Επίδαυρος

 

       Το ελληνικό κοινό ευτύχησε να δεί πολλές φορές παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας από τον μεγάλο Βρετανό θεατράνθρωπο, στην Επίδαυρο, από το 1980. Ο Πίτερ Χολ είχε διαμορφώσει, μετά από βαθιά μελέτη και έρευνα, ένα δικό του, διακριτό κώδικα σκηνοθετικής προσέγγισης της αρχαίας τραγωδίας και της κωμωδίας, συνδυάζοντας το σύγχρονο πνεύμα με την κλασική παράδοση. Κατά την άποψή του, ο χώρος του περίφημου αρχαίου θεάτρου επέβαλε λιτά έως καθόλου σκηνικά. Ένα άλλο δε χαρακτηριστικό της σκηνοθεσίας του υπήρξε η χρήση μάσκας για τους ηθοποιούς, όπως συνέβαινε στην αρχαία Αθήνα.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για βακχες πητερ χολ

                                                      «Βάκχες», 2002

 

 

«Ορέστεια» του Αισχύλου, «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, «Οιδίπους τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή,  «Βάκχες» του Ευριπίδη, μερικές από τις σπουδαίες παραστάσεις του, με ερμηνευτές εξαιρετικούς σαιξπηρικούς ηθοποιούς...

                                    «Ορέστεια», 1981

 

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Μακρόν και το μακρύ χέρι της Γαλλίας






Αποτέλεσμα εικόνας για μακρον στην Ελλαδα


       Αφού πληροφορηθήκαμε με πάσα λεπτομέρεια για τις στυλιστικές επιλογές της κυρίας Μακρόν, μήπως είναι καιρός να ασχοληθούμε για ποιό λόγο ήρθε ο Μακρόν στην Αθήνα; Κατ΄αρχάς δεν ήρθε μόνος του, αλλά με "βαριά" συνοδεία μεγάλης ομάδας μεγαλοεπιχειρηματιών.

Για το θέμα του προγράμματος λιτότητας, ήταν ξεκάθαρος: Πρέπει να το τηρήσουμε απαρέγκλιτα. Όσο για το ενδεχόμενο ελάφρυνσης  του χρέους, είχε μόνο ευχολόγια...

Πάντως, η (αυτοπροσδιοριζόμενη) αριστερή μας κυβέρνηση τον υποδέχθηκε μετά φανών και λαμπάδων και μέχρι στην Πνύκα τον ανέβασε για να μας αναλύσει μεγαλοπρεπώς, πώς θα κάνουμε την Ευρώπη ισχυρή, ακολουθώντας κατά γράμμα τα μνημόνια. Προφανώς, κατά τον Γάλλο Πρόεδρο, αυτό θα συμβεί, εφόσον πραγματοποιηθεί η οικονομική εισβολή της Γαλλίας στην πτωχευμένη μας χώρα. Βλέπετε, υπάρχουν δημόσια περιουσιακά στοιχεία και υποδομές που δεν έχουμε πουλήσει  ακόμα. Το γαλλικό επενδυτικό ενδιαφέρον στρέφεται κατά κύριο λόγο:

 

- στην εξαγορά των εταιρειών νερού και ηλεκτρισμού, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και ΔΕΗ

 

- στις εξορύξεις πετρελαίου στο Ιόνιο και στη νότια Κρήτη  (TOTAL)

 

- στις συγκοινωνίες και στη διαχείριση απορριμάτων

 

- στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (TOTAL)

 

- στην αμυντική βιομηχανία (όμιλος DASSAULT)

 

Ακόμα, έγιναν νύξεις για την Τράπεζα Αττικής και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης...

 

       Κατά τα άλλα, τα ελληνικά ΜΜΕ εστίασαν, κατά κόρον, στην αμφίεση της κυρίας Μακρόν και μάλιστα, αυτό το τόσο σημαντικό για μας θέμα, αναλύθηκε και με άρθρα!